Chiesa di Sant'Alessandro

Chiesa di Sant’Alessandro w Zebedia to mediolański kościół, którego budowę rozpoczęto w 1601 roku. Nazwa świątyni nawiązuje do rzymskiego więzienia Zebedia.

Według opisu miejsce wiąże się z uwięzieniem świętego Aleksandra, któremu poświęcono kościół. Budowla łączy późny manieryzm z wczesnym barokiem lombardzkim.

Jej plan zawiera krzyż grecki wpisany w prostokąt, a sklepienia wspierają wolnostojące kolumny. Ten układ oddziaływał na architekturę środkowych i północnych Włoch.

Fasadę zdobią płaskorzeźby, kamienne kolumny oraz pilastry, a flankują ją dwie dzwonnice. Dolna część fasady powstała przed 1620 rokiem.

Górna partia otrzymała falującą formę na początku XVIII wieku, a jej ukończenie przypisuje się Markowi Bianchiemu. Wnętrze prezentuje sztukę lombardzką z XVII i XVIII wieku.

Obrazy Camilla Procacciniego obejmują Wniebowzięcie i Narodzenie, natomiast Daniele Crespi przedstawił świętego Jana Chrzciciela. Kościół zachował także kamienne konfesjonały i ambonę.

Druga kaplica nosi wezwanie świętego Józefa i otrzymała bogatą barokową dekorację. Jej ołtarz wykorzystuje marmury liguryjskie i ukazuje Madonnę z Dzieciątkiem.

Kompozycję ołtarza uzupełniają święci oraz aniołowie, tworząc przykład sztuki barokowej. Chiesa di Sant’Alessandro łączy więc plan architektoniczny, malarstwo i rzemiosło artystyczne.