Chiesa di Sant'Alessandro

Milano’nun kalbindeki Chiesa di Sant'Alessandro, geç Maniyerizm ile erken Lombard Barokunu buluşturan bir mimari yapıdır. Kilise, adını Zebedia adlı Roma hapishanesinden alır. Yapı, Aziz Alexander’in hapsedildiğine inanılan bu tarihî alanda 1601’den itibaren yükselmiştir. Bu geçmiş, kilisenin adındaki tarihî anlamı açıklar. Dikdörtgen plan içine yerleştirilen Yunan haçı, yapının yenilikçi mimari düzenini oluşturur. İzole sütunlar, tonozlu tavanları taşır. Bu düzen, Orta ve Kuzey İtalya’daki kilise mimarisini etkileyen bir çözüm olmuştur. Cepheyi iki çan kulesi ve kabartmalar çevreler. Taş sütunlar ile pilastrların belirlediği alt bölüm 1620’den öncesine uzanırken, üst bölüm Marco Bianchi tarafından 18. yüzyılın başlarında tamamlanmıştır. Üst cephe, dalgalı çizgileriyle Lombard Barokunu gösterir. İçeride 17. ve 18. yüzyıllara ait Lombard sanatı, resimler ve uygulamalı sanat örnekleriyle birlikte görülür. Camillo Procaccini’nin Meryem’in Göğe Kabulü ve Doğuş eserleri burada yer alır. Daniele Crespi ise Vaftizci Yahya tasviriyle temsil edilir. İkinci şapel Aziz Joseph’e adanmıştır. Costanza Balbi Cusani’nin desteklediği şapeldeki sunak, Ligurya mermerleriyle ve azizlerle melekler arasındaki Çocuklu Madonna tasviriyle öne çıkar. İç mekânda ayrıca sert taşlarla işlenmiş günah çıkarma hücreleri ve bir minber bulunur.