Wandelhalle

Wandelhalle to długa, zadaszona galeria wzdłuż rzeki Passer w Merano. Niemal stumetrowa konstrukcja z delikatnego żeliwa podąża za łukiem zimowej promenady. Latem daje cień, a zimą wpuszcza słońce między dekoracyjne przęsła. Jej architektura łączy klasycyzm późnego biedermeieru z późniejszym, bardziej ozdobnym secesyjnym stylem.

Budowę przeprowadzono w latach 1864–1866, z inicjatywy burmistrza Valentina Hallera. Projekt miał przyciągnąć gości uzdrowiskowych, choć wcześniej mieszkańcy prali ubrania nad tym odcinkiem rzeki. Żeliwne elementy wykonała wiedeńska odlewnia Griedel, a łuki przypominają wczesne stacje paryskiego metra oraz wiedeńskie dworce Otto Wagnera. Już w 1891 roku działała tu galeria plenerowa z popiersiami, tablicami pamiątkowymi i pejzażami artystów z Południowego Tyrolu. W XIX wieku spacerowali tędy kuracjusze pijący serwatkę, słuchając porannych koncertów.

Dziś możesz odpocząć przy szumie rzeki, obejrzeć obrazy i ruszyć stąd promenadą Kurpromenade albo Tappeiner. Strefa pozostaje wolna od samochodów i sprzyja rodzinnym spacerom. Przy jednym końcu działa kawiarnia, a sobotni pchli targ przyciąga kolekcjonerów. W centralnej hali honorowej znajduje się popiersie księcia Karla Theodora, okulisty i brata cesarzowej Elżbiety. W pobliżu rośnie duże drzewo, które ocienia piaskownicę dla dzieci.