St. Johannis

St. Johannis to kamienny kościół w Niemczech, którego zwarte mury z polnych kamieni sąsiadują z drewnianą dzwonnicą. Obecny kształt dzwonnicy pochodzi z 1680 roku, choć wcześniejsza drewniana wieża stała tutaj przed 1500 rokiem. Budowę rozpoczęto w 1220 roku dla mniszek z Parchow, a obiekt pozostaje najstarszym zachowanym budynkiem miejscowości. Około 1400 roku do prostej nawy dołączono gotyckie prezbiterium oraz sklepienie, zmieniając proporcje wnętrza.

Prezbiterium zachowało pięć rzeźbionych figur: Dawida, Piotra, Pawła, Mojżesza i Jana Chrzciciela. Bernhard Lübbers wykonał je w Lubece w 1707 roku, natomiast ambona pochodzi z 1698 roku. Czterdzieści dwa barokowe panele szklane przedstawiają herby i nazwiska lokalnych rodzin. Wnętrze uzupełniają gotycka grupa Ukrzyżowania oraz koronowana Madonna, datowane około 1400 roku. Organy firmy Eule z 1963 roku mają jedenaście głosów i dwa manuały.

Podczas remontu w latach 2011 i 2012 przeniesiono je z empory zachodniej na południową. Ten sam etap przyniósł prosty ołtarz, pulpit oraz akrylowy krzyż Gerdiego Fricka. Od marca 2012 roku świątynia działa także jako pierwszy w regionie kościół na trasie rowerowej, z toaletą i miejscem odpoczynku. Na koniec zatrzymuje uwagę brązowy dzwon z łacińską inskrypcją „O rex gloriae Christe veni cum pace”.