Alman Çeşmesi

Na północnym krańcu hipodromu w Stambule stoi ośmioboczny pawilon z dachem okutym miedzią. To Alman Çeşmesi, niemiecka fontanna w stylu neobizantyjskim. Kopułę dźwigają kolumny z zielonego porfiru osadzone na marmurowym podeście, całość sięga ośmiu metrów, a misa ma jedenaście metrów średnicy. Kamień zdobią drobne rzeźbienia, a do fontanny można wjechać także na wózku.

Fontannę podarował sułtanowi Abdülhamidowi II cesarz Wilhelm II na pamiątkę swojej wizyty w Stambule w 1898 roku. Poszczególne elementy powstawały w kilku berlińskich firmach i pracowniach, skąd przewieziono je i starannie złożono na miejscu. Projekt przewidywał otwarcie na dwudziestą piątą rocznicę wstąpienia sułtana na tron. Opóźnienia budowy przesunęły je na 27 stycznia 1901 roku. Nowy termin zbiegł się z urodzinami samego cesarza.

Od zewnątrz zwraca uwagę brązowa tablica upamiętniająca tamten pobyt. Dawniej fontannę zasilał historyczny akwedukt, który napełniał ukryty w środku zbiornik o pojemności czterdziestu metrów sześciennych. Ze względu na problemy z ciśnieniem wodę do misy dowożą beczkowozy. Czyszczenie w 2011 roku uszkodziło konstrukcję, więc dwa lata później fontanna przeszła gruntowną renowację. Złote mozaiki projektu Augusta Oetkena pokrywają spód kopuły. Gdy uniesiesz wzrok, zobaczysz w medalionach obok siebie tugrę sułtana i monogram cesarza, świadectwo więzi między dwoma imperiami.