St. Raphael

St. Raphael to katolicki kościół w neoromańskim stylu, położony w dzielnicy Neuenheim w Heidelbergu. Wzniesiono go według projektu Ludwiga Maiera, nawiązując do włoskich bazylik wczesnochrześcijańskich. Trójnawowa bazylika nie ma transeptu, a jej żółtawa ceglana fasada zwraca uwagę pilastrami, lizenami i ślepymi arkadami. Wieżę wieńczy piramidalny dach, natomiast na fasadzie umieszczono grupę Ukrzyżowania i klęczące anioły.

Rozwój Neuenheim po włączeniu dzielnicy do Heidelbergu zwiększył liczbę miejscowych katolików, którzy wcześniej korzystali z kościoła St. Vitus. Rodzinna fundacja upamiętniająca zoologa Raphaela Slidella von Erlangera zdecydowała o niezwykłym wezwaniu świątyni, a jego epitafium zachowało się we wnętrzu. Późniejsze przebudowy usunęły większość ołtarzy Alfonsa Marmona, lecz pozostawiły pięć przęseł sklepień naw bocznych i głębokie, lapis lazuli błękitne sklepienie. Północne witraże Heinricha Beilera przedstawiają świętych, a południowy cykl Willy’ego Oesera opowiada historię Rafaela z Księgi Tobiasza.

W prezbiterium od 1995 roku dominuje kolaż „Schrei und Wolke” Uda Körnera. Organy Hendrika Ahrenda z 2016 roku mają trzydzieści dwa głosy oraz cymbelstern, bęben i tremolant. Najstarszy dzwon, odlany w 1904 roku, waży około 1050 kilogramów i jako jedyny przetrwał obie wojny światowe.