Rohrbacher Schlößchen

Rohrbacher Schlößchen stoi w centrum dzielnicy Rohrbach w Heidelbergu, pośród parku będącego dawniej częścią książęcej posiadłości. Ten prostokątny, dwukondygnacyjny budynek reprezentuje wczesny klasycyzm i ma trójosiowy ryzalit środkowy z fryzem. Wzniesiono go około 1770 roku jako pałacyk myśliwski dla Karola II Augusta, późniejszego księcia Palatynatu-Zweibrücken. Park założono jako krajobrazowy, a po przejęciu majątku przez Badenie przeprojektował go Friedrich Ludwig Sckell.

W 1803 roku Amalia Badeńska zleciła przebudowę według planów Friedricha Weinbrennera, nadając rezydencji obecny wygląd. W 1815 roku w wielkiej sali jedli posiłek car Aleksander I oraz cesarz Franciszek I Austriacki. Podczas pierwszej wojny światowej budynek służył jako lazaret, a później stał się częścią kliniki chorób płuc i chirurgii klatki piersiowej. Dziś mieszczą się tu funkcje administracyjne i szkoleniowe, natomiast park oraz zewnętrzna część budynku pozostają dostępne dla odwiedzających, także osób poruszających się na wózkach.

Odrestaurowana w 2005 roku wielka sala zachowała funkcję miejsca uroczystości i przyjęć. Może pomieścić do siedemdziesięciu osób podczas kolacji lub recepcji. Ceną za spacer po parku jest tylko uwaga na spotkanie dwóch epok: książęcego pałacyku i współczesnego ośrodka medycznego.