Bahnwasserturm

Bahnwasserturm stoi w Heidelbergu jako ceglany zabytek kolejowej historii przemysłowej miasta. Kwadratowa wieża ma około trzydziestu metrów wysokości i nakrywa ją namiotowy dach. Po wschodniej i zachodniej stronie znajdują się dwukondygnacyjne skrzydła na betonowej podstawie, sięgającej parapetów parteru.

Budowę rozpoczęto w 1925 roku, aby zaopatrywać lokomotywy parowe i warsztaty nowej lokomotywowni. W grudniu 1927 roku kompleks mieścił ponad czterdzieści lokomotyw, a wieża czerpała wodę z ujęć gruntowych w Heidelberg-Kirchheim oraz ze źródeł na Königsstuhl. Zbiornik o pojemności 333 metrów sześciennych znajduje się na wysokości 27 metrów i ma betonowe ściany grubości 30 centymetrów. Skrzydła mieściły warsztaty, pomieszczenia robocze i techniczne, między innymi urządzenia do ładowania baterii oraz sprężarki gazu i powietrza.

Po zakończeniu pracy lokomotyw parowych budynek zyskał nowe zastosowanie jako przestrzeń kultury, biur i prób. KlangForum Heidelberg organizuje tu próby i koncerty, a wnętrza goszczą także konferencje, wystawy, literaturę, teatr i taniec. Renowacja zachowała ceglaną fasadę, kamienną podstawę i konstrukcję dachu, dodając stal, szkło, windę oraz stalowe balkony. Szczególnie zapada w pamięć wąski pas okien przy dachu, który wpuszcza światło do górnej kondygnacji.