Wedekindplatz

Wedekindplatz leży w Hanowerze, na granicy dzielnic List i Oststadt, jako placowate poszerzenie Wedekindstraße. Gwiaździsty węzeł łączy Flüggestraße, Drostestraße i In der Steinriede. Wokół zachował się chroniony zespół architektoniczny, nazywany czasem „Małym Paryżem”, z fasadami odzwierciedlającymi urbanistykę końca XIX wieku. Czterokondygnacyjne kamienice czynszowe mają oficyny, mieszkalne poddasza, lukarny oraz wieżyczkowe narożniki. Elewacje łączą cegłę licową, tynk i bogatą dekorację stiukową, a formy czerpią z neorenesansu, neobaroku i neogotyku.

Rozwój okolicy rozpoczął się około 1892 roku, po przyłączeniu wsi List do Hanoweru, gdy miasto potrzebowało nowych terenów. Wedekindstraße wytyczano od 1894 roku, a plac otrzymał oficjalną nazwę w 1907 roku. Domy z 1904 roku wprowadzają detale secesyjne, wzbogacając jednolity układ zabudowy. Przedłużenie ulicy do Celler Straße w 1900 roku zwiększyło ruch, choć miejsce planowano jako spokojne centrum. Pod adresem Wedekindplatz 3 Gerhard Schröder prowadził pod koniec lat siedemdziesiątych kancelarię prawną. Późniejszy spór o wycinkę starych drzew doprowadził do powstania grupy Wedewipfel, która broniła letniego cienia i zimowego światła.