Bibliothekspavillion

Na skraju Berggarten w hanowerskich Ogrodach Herrenhausen stoi długi, otynkowany budynek z dwukondygnacyjnymi pawilonami w narożnikach. Bibliothekspavillon zaprojektował Georg Ludwig Friedrich Laves na początku swojej kariery, a wzniesiono go w latach 1817–1820 w duchu francuskiego klasycyzmu. Początkowo miała to być zwykła siedziba ogrodnika, lecz młody architekt dał jej znacznie więcej: lekko wysunięta, kwadratowa część środkowa przechodzi w cylindryczne piętro, które wieńczy płaski kopuła ozdobiona dwunastoma symetrycznie rozmieszczonymi oknami zamkniętymi łukiem.

Budynek ustawiono na osi Oranżerii i budynków Galerii Wielkiego Ogrodu, więc pełni rolę punktu wizualnego w linii wzroku biegnącej ku północnemu końcowi Herrenhäuser Allee. Jego rotunda wznosi się jako belweder i do dziś daje odwiedzającym ogrodu schronienie przed deszczem i słońcem. Nazwa pochodzi od Królewskiej Biblioteki Ogrodowej, która wyrosła z księgozbioru i zielnika Johanna Christopha Wendlanda; rotunda pomieściła ją w latach 1852–1936, a w 2007 roku część zbiorów odkupiono dla miasta Hanoweru.

Dziś pawilon pełni funkcje administracyjne Ogrodów Herrenhausen, ale jego najlepsza lekcja czeka na zewnątrz: stań na osi alei i spójrz, jak kopuła z dwunastoma oknami zamyka widok dokładnie tam, gdzie Laves to zaplanował dwa wieki temu.