Maranathakerk

Maranathakerk stoi w Eindhoven jako kościół i miejski zabytek, łączący powojenną architekturę z działalnością wspólnoty zielonoświątkowej. Wzniesiono ją w 1953 roku według projektu architekta A.C. Nicolai, początkowo jako reformowany Westerkerk. Budynek zastąpił wcześniejszy kościół w dzielnicy Strijp, a po otwarciu w 1956 roku otrzymał obecną nazwę. W 1995 roku przejęła go ewangelikalna wspólnota zielonoświątkowa z Eindhoven, która nadal prowadzi tu nabożeństwa i spotkania.

Ośmioboczny dach namiotowy pokryty dachówką ma na kalenicy dwa krzyże, a elewacje łączą cegłę z naturalnym kamieniem. Obok kościoła stoi wolno stojąca, otwarta dzwonnica z balustradami, jeden z jego najbardziej charakterystycznych elementów. Trzy wejścia mają drewniane drzwi i zadaszenia, natomiast niewielką przybudówkę wspierają dwie kamienne kolumny. Wnętrze mieści centralnie ustawione ławki, drewniane wiązary, emporę używaną jako magazyn oraz glazurowane płytki z motywem krzyża za kazalnicą. Nabożeństwa obejmują śpiew, czytania biblijne i kazanie, a dzieci oraz młodzież korzystają z własnych grup. Główna sala pomieści ponad tysiąc osób, zaś osobny budynek oferuje dziewięć pomieszczeń do różnych działań. Dawne organy zastąpiły perkusja, fortepian i system nagłośnieniowy, dostosowane do obecnego stylu kultu.