Palais im Großen Garten

Palais im Großen Garten stoi dokładnie w środku Wielkiego Ogrodu w Dreźnie, tam, gdzie krzyżują się główna aleja i aleja poprzeczna. Rozciągają się wokół niego dwa kilometry kwadratowe zieleni na samym obrzeżu ścisłego centrum. Budowę rozpoczęto w 1679 roku z inicjatywy elektora Johanna Georga III. To pierwszy wielki świecki budynek Saksonii wzniesiony po wojnie trzydziestoletniej i zarazem jedna z najwcześniejszych barokowych budowli w krajach niemieckojęzycznych.

Trzypiętrowy korpus ma plan litery H, a z jego boków wysuwają się dwa skrzydła. Projekt łączy wzorce francuskich zamków siedemnastego wieku i włoskich willi: trójkątne frontony, kolumnady, kolumny kolosalne. Obfita dekoracja rzeźbiarska pokrywa fasadę: girlandy, fryzy, wazy, pilastry, kapitele i reliefy, a wszystko pozostaje w porządku. Parter środkowej części wypełnia westybul, hala ze sklepieniem krzyżowym opartym na kolumnach. Nad nim otwiera się wielka sala balowa na wysokość dwóch pięter. Pałac zbudowano dla przyjemności, a za Augusta Mocnego gościł huczne fety dworskie. Pod koniec lat dwudziestych XVIII wieku wprowadzono tu pierwszą w Niemczech wielką kolekcję antyków. Wojna siedmioletnia i kampanie napoleońskie uszkodziły budowlę, a mimo to na początku XIX wieku zaczęła służyć publiczności. Mieściły się tu wystawy ogrodnicze i różne zbiory, w tym muzeum Rietschela. W 1945 roku bomby zabrały niemal cały wystrój wnętrz. Odbudowa ruszyła w połowie XX wieku i przywróciła większość pomieszczeń parteru.

W dziejach drezdeńskiego baroku ta budowla pełni rolę kamienia węgielnego. Gdy podchodzisz od głównej alei, z fasady spoglądają na ciebie popiersia dwunastu Cezarów i czterech cesarzowych.