Röhrenbunker

Röhrenbunker stoi w Kolonii, na trawniku przed gmachem Wyższego Sądu Krajowego z 1911 roku. Z powierzchni wejście zdradza jedynie prosta krata. Pod ziemię prowadzi 17 stopni, a zachowane wnętrze pochodzi niemal w całości z czasów II wojny światowej. Schron zbudowano w 1942 roku jako ochronę dla ludności cywilnej podczas nalotów.

Na 135 metrach kwadratowych mogło przebywać około 180 osób, dlatego potocznie nazywano go „rurą strachu”. M‑kształtny układ miał ograniczać skutki wybuchów, choć betonowy strop mierzył zaledwie 30 centymetrów grubości. Dwa ręcznie obsługiwane systemy wentylacyjne, ogrzewanie i toalety nadal znajdują się pod ziemią. Pośrodku zachował się także awaryjny otwór wypełniony piaskiem, który umożliwiał wydostanie się po przebiciu ściany.

Do 1979 roku przestrzeń służyła jako magazyn akt sądowych, a później pozostawała zapomniana aż do 2009 roku. W środku przetrwały nawet wojenne żarówki. Oczyszczone i odtworzone elementy obejmują ławki, osobiste przedmioty oraz wyposażenie używane podczas nalotów. Zwiedzanie pokazuje konkretny, ciasny fragment historii koloniańskiej obrony cywilnej, niemal nietknięty od lat czterdziestych.