Hochbunker

Hochbunker w Kolonii to wielokondygnacyjny schron przeciwlotniczy, zaprojektowany przez architekta Wilhelma Riphahna. Prosta bryła przypomina sześcian z płaskim dachem, ma około 38 na 28 metrów i prawie 17 metrów wysokości. Żelbetowe ściany osiągają miejscami 1,80 metra grubości, a dach ma około 1,40 metra.

Ukończony w 1942 roku obiekt był największym publicznym schronem w mieście i miał chronić od 4350 do 4800 osób. Riphahn od początku przewidział także przyszły parking, dlatego wewnętrzne rampy łączyły poszczególne kondygnacje. Po wojnie dolne piętra przekształcono w publiczny parking Dom-Garage, a wyższe służyły jako magazyny miejskiego konserwatora i sprzętu obrony cywilnej. W okresie zimnej wojny rozważano ponowne wykorzystanie budowli jako schronu, lecz planu tego nie zrealizowano.

Powojenne przepisy doprowadziły do wybicia dwunastu pionowych otworów okiennych, każdy o wysokości 12 metrów. W latach siedemdziesiątych lokalni artyści i wolontariusze pomalowali betonową fasadę na jaskrawe kolory. Później szklana fasada włączyła ciężką konstrukcję w nowoczesny kompleks biurowy, zachowując widoczny ślad wojennej historii Kolonii.