Evangelische Pfarrkirche Wasserhorst

Evangelische Pfarrkirche Wasserhorst stoi w bremeńskiej dzielnicy Blockland, tam gdzie niegdyś leżała wieś Wasserhorst. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1185 roku, a pierwotnie kościół nosił wezwanie Szymona Piotra i Judy Tadeusza. Wznosi się na sześciometrowej naturalnej wydmie zwanej Up'r Horst, ponad okolicą, którą często zalewają powodzie.

Wieża zachodnia, zbudowana z cegły w klasztornym formacie i nakryta hełmem namiotowym, powstała w drugiej ćwierci XIII wieku. O wczesnogotyckiej fazie świadczą biforialne otwory dźwiękowe z półkolistymi łukami. W 1743 roku kościół otrzymał barokową postać na potrzeby miejscowej wspólnoty reformowanej. Wydłużona nawa z czerwonej cegły pod wysokim dachem dwuspadowym ma sześć wielkich prostokątnych okien w ścianach bocznych i dwa na ścianie wschodniej. Na wieży wisi dzwon odlany w 1474 roku przez Ghertha Klinghego, a zegarowe tarcze wykonano z kutego żelaza. Na starym, wciąż używanym cmentarzu część nagrobków sięga XVII i XVIII stulecia. Świątynię wraz z plebanią z 1902 roku objęto ochroną zabytkową w 1973 roku.

Wnętrze podporządkowano kazaniu, jak chce kalwińska tradycja: kazalnica i ołtarz stoją przy południowej ścianie krzyżowej. Kwadratowe okna herbowe z XVIII wieku ufundowali bremeńscy rajcy i inne osobistości, a płaski drewniany strop zdobi żywy ornament winnej latorośli. Wolnostojące ławki zachowały tradycyjne znaki chłopskich domów, symbole własności dawnych rodzin rolniczych. W latach od 1952 do 1958 proboszczem był Jürgen Moltmann, którego żoną była Elisabeth Moltmann-Wendel. Drobna wspólnota zbiera się na grupach dyskusyjnych, popołudniach dla kobiet, zabawach dla dzieci, chórze kobiecym i orkiestrze dętej. Organy, czwarte w tym miejscu, zbudował w 2003 roku Hermann Eule, wyposażając je w osiem głosów na jednym manuale i pedale.