St. Hedwigs-Kathedrale Berlin

Katedra św. Jadwigi w Berlinie to rzymskokatolicka świątynia położona w centrum miasta. Jej okrągła bryła i żebrowana kopuła nawiązują do rzymskiego Panteonu. Projekt Georga Wenzeslausa von Knobelsdorffa powstał na prośbę berlińskich parafian skierowaną do Fryderyka Wielkiego. Król przekazał teren pod budowę, a świątynię poświęcono świętej Jadwidze Śląskiej, patronce Śląska i Brandenburgii.

Budowę rozpoczęto w 1747 roku, a konsekracja odbyła się w 1773 roku. Był to pierwszy kościół katolicki w Prusach wzniesiony po reformacji. Podczas nocy kryształowej w 1938 roku kanonik Bernhard Lichtenberg publicznie modlił się za Żydów. Później uwięziony przez nazistów, zmarł w drodze do Dachau, a jego szczątki spoczęły w tutejszej krypcie w 1965 roku. Nalot podczas drugiej wojny światowej pozostawił jedynie skorupę budowli, którą odbudowano w modernistycznej formie do 1963 roku.

Wnętrze łączy gotyckie rzeźby, krzyż ołtarzowy z pozłacanej emaliowanej kości słoniowej oraz trzy arrasy inspirowane Apokalipsą świętego Jana. Arrasy stworzyli między innymi Margaretha Reichardt, związana z Bauhausem, i Anton Wendling. W krypcie wyróżnia się miejsce pochówku Bernharda Lichtenberga, a świątynia jest dostępna dla osób poruszających się na wózkach.