Neue Synagoge

Neue Synagoge w Berlinie powstała w połowie XIX wieku jako główne miejsce modlitwy miejscowej społeczności żydowskiej. Jej mauretańska architektura przywodzi na myśl Alhambrę. Polichromowane cegły, żelazne kolumny oraz złocone żebra centralnej kopuły tworzą charakterystyczną fasadę przy berlińskiej ulicy. Po bokach wznoszą się dwie mniejsze kopuły, a lekko obrócona oś dopasowuje budowlę do istniejącej zabudowy miejskiej.

Projekt rozpoczął Eduard Knoblauch, a Friedrich August Stüler ukończył go w 1866 roku. Uroczyste otwarcie odbyło się w obecności hrabiego Ottona von Bismarcka. Podczas nazistowskiego reżimu odbywały się tutaj koncerty i wykłady, gdy żydowskich artystów pozbawiono dostępu do innych sal. W 1930 roku wystąpił tu Albert Einstein, a sześć lat później wykonano kompozycję szabatu autorstwa Jacoba Weinberga.

II wojna światowa poważnie uszkodziła budowlę, szczególnie podczas walk o Berlin. Odbudowano front, wejście, kopułę i wieże, natomiast główna sala modlitewna pozostaje niezrekonstruowana. Dziś mieści się tu muzeum oraz mała synagoga, a dostępność dla osób poruszających się na wózkach ułatwia zwiedzanie. Nad ulicą nadal dominuje kopuła ze złoconymi żebrami, widoczna jako najbardziej wyrazisty szczegół całej konstrukcji.