Torre de Santa Margarida

Torre de Santa Margarida to ruiny dawnego klasztoru i późniejszego gospodarstwa w parku przyrodniczym Collserola, na obrzeżach Barcelony. Leśne otoczenie odsłania prosty zespół budynków, kaplicę oraz pozostałości zabudowań gospodarczych. Część konstrukcji zachowała się tylko fragmentarycznie, a niektóre ściany i budynki są częściowo zawalone.

Pierwsza wzmianka o Valldonzelli pochodzi z 1147 roku, natomiast kaplica pojawia się w dokumentach z 1175 roku. W XIII wieku mieszkała tutaj wspólnota zakonnic, a w 1226 roku biskup Barcelony Berenguer de Palou przekazał posiadłość cysterskiemu klasztorowi Santes Creus. W 1464 roku przełożona Alamanda de Pia wydzierżawiła dom i ziemie Pere Busquetsowi, po czym majątek przechodził przez klasztor, rodziny arystokratyczne oraz dzierżawców.

Od XV wieku kaplica była połączona z wieżą mieszkalną, znaną także jako Torre de Dalt. Romaneskie ślady obejmują boczną kaplicę i jedno okno, a galeria zachowała kolejne stare otwarcie. Wokół ruin widać dawne ogrody warzywne, uprawiane jeszcze niedawno, oraz krajobraz ukształtowany przez las, sadzenie drzew i pracę mieszkańców.