Casa Sayrach

Casa Sayrach stoi w Barcelonie i reprezentuje późną fazę katalońskiego modernizmu, miejscowej odmiany secesji. Wzniesiono ją w latach 1915–1918 na zlecenie lekarza Miquela Sayracha i Carabassy. Oficjalne plany podpisał Gabriel Borrell i Cardona, lecz projekt przypisuje się Manuelowi Sayrachowi i Carrerasowi. W 1917 roku budynek zwyciężył w dorocznym konkursie artystycznym Rady Miejskiej Barcelony. Dwie fasady spotykają się pod kątem, tworząc rzeźbiarską kompozycję z centralną wieżą. Wieżę wieńczy kopuła nad niewielką konstrukcją przypominającą świątynię, z falistymi kolumnami.

Nieregularny, wieloboczny plan wykorzystuje dziedzińce świetlne, które doprowadzają światło i powietrze do wnętrz. Zaokrąglone łuki otwierają się na balkony, a dach uzupełniają trójlistne otwory. Wewnątrz wejście prowadzi do obszernego przedsionka z reliefami inspirowanymi morzem. Sklepienia przypominają muszle, natomiast centralna kopuła naśladuje wielką muszlę przegrzebka. Schody otacza łuk przywołujący żebra wieloryba, a oryginalną drewnianą windę osłania dekoracyjna konstrukcja z żelaza. Budynek nadal mieści mieszkania i figuruje jako dobro kultury o znaczeniu narodowym. Biel dachu przyniosła mu lokalny przydomek casa de la nata, czyli „dom śmietanki”.