Schillerhöhle

Schillerhöhle leży na północnym stoku górskiego cypla, około 1,2 kilometra na zachód-północny zachód od Bad Urach-Wittlingen. Wejście znajduje się w pobliżu ruin Hohenwittlingen, ma dwa metry szerokości i wysokości. Dzika jaskinia rozciąga się na 245 metrów, a różnica wysokości między jej częściami wynosi 30 metrów. Należy do Geoparku UNESCO Schwäbische Alb i pozostaje pomnikiem przyrody, a nie udostępnioną jaskinią pokazową.

Woda rozpuszczała wapienne skały i erodowała je około pięciu milionów lat temu, tworząc podziemne korytarze. Późniejsze obniżenie poziomu wód gruntowych osuszyło wnętrze, a powodzie wymyły glinę z dna. W 1833 roku Friedrich von Mandelsloh znalazł tu kości niedźwiedzi brunatnych i rysi oraz dobrze zachowaną ludzką czaszkę. Wnętrze przywołuje także powieść „Rulaman”, w której występuje pod fikcyjną nazwą Tulkahöhle, choć nie potwierdzono osadnictwa ludzi epoki kamienia.

Dawne nacieki ucierpiały, ponieważ stalaktyty odłamano, a nieliczne stalagmity i sinter na ścianach sczerniały. Zimą wejście zamyka krata, która chroni zwierzęta podczas hibernacji.