Ahrtor

Ahrtor zamyka od południa dawne fortyfikacje miejskie: kamienna brama z centralną wieżą i dwoma półwieżami po bokach. Każda z nich liczy trzy kondygnacje, a łuk otwiera się szeroko między nimi. Gdy spojrzysz w górę, ujrzysz dach wieży i drobne okna, które niegdyś pilnowały drogi do miasta i z niego. Kamień ma tu wiele odcieni szarości, a przejście prowadzi prosto przez starą linię obrony.

W przejeździe bramy zachował się tufowy relief z szesnastego wieku, który ukazuje Niesienie Krzyża. W ostatnich miesiącach drugiej wojny światowej bomby zniszczyły bramę. Mieszkańcy odbudowali ją do 1958 roku, przywracając wieże i łuk do pierwotnej postaci. Święta Barbara jest patronką bramy i uchodzi za opiekunkę tzw. Ahrhut. Brama, zachowana jako część fortyfikacji, ma status zarejestrowanego zabytku kultury.

Przestrzeń przed bramą wraz z murem kanonierskim pozostaje otwarta dla każdego, bez biletu. Brama nadal wyznacza południowe wejście do starego miasta: mieszkańcy i przybysze codziennie przechodzą przez jej przejazd.