Rijksmuseumgebouw

Rijksmuseumgebouw to główny budynek Rijksmuseum w Amsterdamie, ukończony w 1885 roku według projektu P.J.H. Cuypersa. Niderlandzki architekt połączył gotyckie i renesansowe formy architektoniczne. Cegła tworzy główną strukturę, a granitowa podstawa, wapienne rzeźby i piaskowiec dopełniają elewacje. Budynek ma prostokątny plan, osiem wież oraz centralny pasaż. Szeroki przejazd przecina środek gmachu, dzieląc jego parter na część wschodnią i zachodnią. Po renowacji pasaż otwarto dla pieszych oraz rowerzystów.

Szklany dach wpuszcza światło dzienne, a wysokie wnętrza podkreślają przestrzeń muzealnego gmachu. Na lewej wieży przy głównym wejściu znajduje się kurant. Fasady i wieże zdobią fryzy z herbami niderlandzkich miast, a szczyt wieńczą figury Pracy, Inspiracji oraz Wiktorii. Cuypers zaprojektował również ornamentykę całego budynku. W dekoracji wykorzystano rzeźby, malowidła ścienne, panele ceramiczne i witraże, tworząc program związany z dziedzictwem Holandii. Pod dziedzińcami znajdują się także podziemne przestrzenie, w tym audytorium i połączenia z magazynami. Gmach powstał dla narodowych zbiorów sztuki i historii, a jego forma miała symbolizować całą Holandię.