Fraumünster

Het Fraumünster in Zürich staat op de resten van een negende-eeuws vrouwenklooster voor adellijke vrouwen. Ludwig de Duitser stichtte het klooster voor zijn dochter Hildegard.

Eeuwenlang groeide de abdij uit tot een religieus en politiek centrum van Zürich, naast drie andere hoofdkerken. De abdis bezat ooit aanzienlijke macht binnen Zürich.

In 1524 werd het klooster tijdens de Reformatie opgeheven, met steun van de laatste abdis Katharina von Zimmern. De kerk overleefde deze omwenteling als gereformeerde parochiekerk.

Vijf grote koorvensters van Marc Chagall vertellen elk een bijbels verhaal met een eigen overheersende kleur. Augusto Giacometti ontwierp een raam van negen meter hoog.

Onder het koor ligt een negende-eeuwse crypte met een tentoonstelling over Reformatie, architectuur en lokale geschiedenis. Multimedia toont er de ontwikkeling van romaans naar gotisch.

Het Fraumünster bezit bovendien het grootste orgel van het kanton Zürich, met 6.959 pijpen. Paul Bodmer schilderde fresco’s in de kruisgang.

De romaanse koorpartij, het hoge gewelfde transept en het in 1911 gerenoveerde schip tonen verschillende bouwfasen. Münsterhof draagt de naam van de voormalige abdij.

Het plein was vroeger de belangrijkste marktplaats van de stad en verbindt de kerk met haar stedelijke geschiedenis. De architectuur brengt religie, politiek en kunst samen.