Residenz Würzburg

De Residenz Würzburg is een paleis in Würzburg, gebouwd voor de prins-bisschoppen van Würzburg in de achttiende eeuw. De bouw begon in 1720 onder leiding van prins-bisschop Johann Philipp Franz von Schönborn. Architect Balthasar Neumann ontwierp het complex, met bijdragen van architecten uit Oostenrijk, Zuid-Duitsland en Frankrijk. Het paleis verenigt barokke, rococo- en neoclassicistische vormen.

De monumentale trap overspant een gewelf van 18 bij 32 meter zonder steunpilaren. Boven de trap schilderde Giovanni Battista Tiepolo tussen 1750 en 1753 het grootste plafondfresco ter wereld. Het fresco verbeeldt Europa, Amerika, Azië en Afrika met landschappen, dieren en allegorische figuren. De Hofkapel ligt in de zuidelijke vleugel en blijft vanaf buiten moeilijk zichtbaar. De Spiegelzaal toont glas en goud, terwijl de Witte Zaal stucwerk van Antonio Bossi bezit. De gevel draagt vazen, trofeeën en een groot wapenschild boven de hoofdingang. Het grondplan meet 92 bij 167 meter.

Voor het paleis ligt een plein van ongeveer 200 bij 100 meter met de Frankoniabrunnen uit 1894. Na zware schade in de Tweede Wereldoorlog waren gebouw en interieurs in 1987 opnieuw hersteld. Sinds 1981 behoren de Residenz, de Hofgarten en de Residenzplatz tot het UNESCO-werelderfgoed. De locatie staat als toegankelijk voor rolstoelgebruikers geregistreerd.