St. Ignaz

St. Ignaz staat in Duitsland tussen omliggende gebouwen, waardoor vooral de zuid- en oostgevel zichtbaar zijn. Het steile zadeldak draagt een stenen lam, terwijl spitsboogvensters met maaswerk de laatgotische gevels ritmeren.

De geschiedenis begint in 1444, toen twee vermogende burgers hun stichtingen samenvoegden voor verarmde ambachtslieden. Sommige bewoners werkten voor hun onderhoud, anderen betaalden een opnamebedrag in plaats van arbeid. Een ingrijpende herbouw in 1622 gaf het gebouw zijn huidige vorm, met een rondboogportaal en dubbele trap. Binnen zorgen kleurrijke glasramen uit de negentiende eeuw voor licht boven een bijna vierkante, sobere ruimte. Het historische gestoelte verdeelt de plaatsen nog volgens vrouwen, mannen, geestelijken en broeders. De kleine apsis bevat een houten altaar en een schildering van de Goede Herder door Christian Kappelmeyer.

Onder de kerk lopen gewelfde kelders onder het huidige straatniveau, vermoedelijk voor bier- en wijnopslag. Mogelijk dienden sommige ruimten ook als eenvoudige cellen voor overtreders. Schilderingen uit de zeventiende eeuw tonen aan de wand de laatste dagen van Christus, terwijl St. Ignaz sinds 2006 deel uitmaakt van het UNESCO-werelderfgoed.