Église Sainte-Marie-des-Batignolles

In het zeventiende arrondissement van Parijs, in de wijk Batignolles, staat de Église Sainte-Marie-des-Batignolles. Het neoklassieke aanzicht stamt uit het midden van de negentiende eeuw. De gevel volgt het voorbeeld van een Griekse tempel, met een driehoekig fronton op vier zuilen. Een klokkentoren zoek je er tevergeefs: de klok Etiennette hangt in een klein campanile uit 1857.

Aan het begin van de negentiende eeuw telde het gebied nog zo'n zesduizend inwoners. Voor hun zielzorg verrees tussen 1826 en 1829 een klein houten kapelletje onder leiding van de architect Jacques Molinos. Karel X en de hertogin van Angoulême financierden het project met donaties. In 1830 gaf de koning het kerkje zijn naam toen hij de nieuwe gemeente Batignolles-Monceau scheidde van Clichy-la-Garenne. De groeiende bevolking eiste meer ruimte, en Paul-Eugène Lequeux voegde in 1839 twee zijkapellen toe. In 1841 wijdde aartsbisschop Denys Affre het gebouw in en droeg de altaren op aan de Maagd en Vincentius a Paulo. Een legende wil dat een arbeider tijdens de funderingswerken een Mariabeeldje vond. Maar waarschijnlijker is dat de hertogin van Angoulême de toewijding bepaalde. In 1871, tijdens de Commune van Parijs, was het godshuis een ontmoetingsplaats voor vrouwen die streden voor gelijkstelling van man en vrouw.

Binnen wacht een groot orgel uit 1923, gerestaureerd in 1947 en 1994. Sinds 12 december 1975 staat ze geregistreerd als historisch monument. Ook Joseph Roth gaf het godshuis een rol in zijn novelle "De legende van de heilige drinker" uit 1939.