Église Saint-Merri

De Église Saint-Merri staat in Parijs, op de rechteroever van de Seine en vlak bij het Centre Pompidou. Je ziet er een flamboyant-gotische buitenkant met bloemrijke beeldhouwwerken, bladmotieven en eigenzinnige waterspuwers. Binnen verbinden sierlijke pijlers de gotiek met renaissance-elementen, terwijl vervangen glas-in-loodramen voor helder licht zorgen.

De kerk is gewijd aan de zevende-eeuwse abt Mederic, die in 884 patroonheilige van de rechteroever werd. Een vroegere kapel, Saint-Pierre-des-Bois, stond hier al toen Saint Merri rond 700 werd begraven. De groeiende handelswijk leidde tot herbouw in de vroege dertiende eeuw en opnieuw in de zestiende eeuw onder Frans I. Achttiende-eeuwse aanpassingen voegden klassieke details toe, naast het barokke koor, marmeren altaar en vergulde houten beelden. Tijdens de Franse Revolutie raakte het gebouw beschadigd en diende het tijdelijk als kruitfabriek.

De klokkentoren bewaart een Parijse klok uit 1331, een van de oudste van de stad. De kapel van de Communie uit 1743 bevat een groot schilderij van Charles Coypel, terwijl Théodore Chassériaus fresco de kapel van Sainte-Marie-l’Égyptienne siert. De reconstructie van het orgel door François-Henri Clicquot dateert uit 1781, en Camille Saint-Saëns bespeelde het later.