Basilica Cistern (Entry)

De Basilica Cistern (Entry) in Istanbul is een ondergronds waterreservoir uit de zesde eeuw. Keizer Justinianus liet het bouwwerk optrekken binnen het Byzantijnse Rijk. Het reservoir bewaarde water voor het Grote Paleis van Constantinopel en ondersteunde de stad tijdens belegeringen. De plek staat ook bekend als het verzonken paleis, een naam die de ondergrondse ligging zichtbaar maakt. Marmeren zuilen vullen de cisterne. Elke zuil kreeg een eigen decoratie, waardoor het interieur een herkenbaar patroon van steen en schaduw vormt. Twee Medusahoofden fungeren als sokkels. Hun herkomst en functie blijven onbekend, zodat de stenen gezichten een raadselachtig onderdeel van de plek vormen. De cisterne beslaat een oppervlak ter grootte van ongeveer twee voetbalvelden. Houten platforms lopen boven het ondiepe water. Vanaf die paden bekijken bezoekers de zuilen en hun weerspiegelingen in het water. De Huilende Zuil heeft een voortdurend vochtig oppervlak. Aan dat vochtige oppervlak worden helende krachten toegeschreven.