Ulrepforte

De Ulrepforte staat in Keulen als middeleeuwse stadspoort in de voormalige stadsmuur. De bouw van de vestingwerken begon aan het einde van de twaalfde eeuw, en de poort was rond 1230 voltooid. De eerste schriftelijke vermelding van een poort op deze plek dateert uit 1245. Met een breedte van ongeveer vier meter was zij het kleinste landgerichte stadspoortcomplex van Keulen. Twee open, halfronde torens flankeren de doorgang aan de stadszijde en boden verdedigers zicht langs de muur. Pottenbakkers werkten hier in de middeleeuwen, omdat hun vuurgevaarlijke ambacht afstand van dichtbebouwde wijken vereiste.

Rond 1450 werd de doorgang dichtgemetseld en veranderden de torens in de Kartäuser Windmühle. Een molentoren van 23,5 meter hoog verrees boven de noordelijke toren. Acht kruisgewelven droegen de molengalerij, waarvoor de buitenmuur ongeveer een meter werd verhoogd. In de gracht kwam bovendien een rechthoekige caponnière met twee verdiepingen. In 1268 probeerden tegenstanders bij deze plek door een tunnel onder de stadsmuur binnen te dringen, waarna binnen de stad een veldslag ontstond. Een kopie van het herdenkingsreliëf uit 1360 is nog bij de muur te zien, terwijl het origineel in het Keulse Stadtmuseum staat. Sinds 1955 gebruiken de Kölsche Funke rut-wieß het gerestaureerde complex als verenigingszetel. In de omgeving bewaren stukken stadsmuur en twee verdedigingstorens het beeld van de vroegere vesting.