St. Dionysius

St. Dionysius staat in Longerich, een stadsdeel van Keulen, als rooms-katholieke kerk van rode baksteen. Franz Statz ontwierp de neogotische basiliek, die tussen 1898 en 1899 werd gebouwd. Drie beuken lopen naast elkaar en een zijtoren markeert de zuidwestelijke zijde, zonder dat een transept het grondplan kruist. De wijding volgde op 23 mei 1900 door aartsbisschop Hubert Theophil Simar. Een luchtmijn beschadigde het gebouw op 13 maart 1942 zwaar. Karl Band leidde vanaf het begin van de jaren zestig de herbouw, waarbij houten plafonds de verdwenen gewelven vervingen.

Binnen komen verschillende tijdlagen samen. Het altaar met kruisigingsgroep, de portalen uit 1971 en de ambo uit 1973 zijn werken van Heinz Gernot. De kruisweg van Franz Thaler dateert uit 1995. Een Mariabeeld en een Anna te Drieën uit de vijftiende eeuw behoren tot de oudste bewaarde stukken. Barokke beelden van Dionysius uit 1777 staan naast terracotta apostelbeelden van Jakobus uit 1776.

De gebrandschilderde ramen tonen onder meer oudtestamentische scènes, het leven van Jezus en aanroepingen uit de Lauretanische litanie. Het Klais-orgel uit 1966 bezit 22 registers, een mechanische toets- en elektrische registertractuur. Sinds 18 januari 1982 beschermt de monumentenstatus het gebouw, met nummer 921 in de monumentenlijst van Longerich.