St. Johannes-Evangelist-Kirche

De St. Johannes-Evangelist-Kirche staat in het Berlijnse stadsdeel Mitte en behoort tot de architectuurcategorie. Max Spitta ontwierp de kerk in neoromaanse stijl. De bouw vond plaats tussen 1898 en 1900, onder toezicht van bouwraad Bürkner. De inwijding vond plaats op 19 september 1900.

De bakstenen gevel krijgt karakter door een voorhal met een Christusmedaillon en een roosvenster boven de ingang. Het kerkinterieur heeft een lengtelig grondplan met gewelfde traveeën. Drie gewelfde traveeën rusten op bundelpijlers, terwijl een glazen dak het interieur verlicht. Het altaargedeelte vormt binnenin een duidelijk herkenbare apsis. De apsis bevatte ooit een mozaïek, en het oorspronkelijke ontwerp omvatte kleurrijke glazen koepels. Wilhelm Sauer bouwde het orgel voor deze kerk.

Een beperkte bouwplaats bepaalde de vorm, omdat de kerk in de straatwand tussen aangrenzende brandmuren ligt. Daardoor ontbreken brede zijramen langs beide kerkzijden. De kerk maakte deel uit van de evangelische gemeente St. Johannes-Evangelist, die in de negentiende eeuw voor Friedrich-Wilhelm-Stadt werd opgericht. De Tweede Wereldoorlog bracht schade door een brandbom. Een vereenvoudigde restauratie volgde in de jaren vijftig, waarna de gemeente in 1978 werd opgeheven. Daarna gebruikte de Humboldt-Universität het gebouw als opslagruimte. Na de herinwijding in 2003 kreeg de kerk ook een functie als locatie voor culturele evenementen. Sinds 1 maart 2017 gebruikt de Antiochisch-orthodoxe gemeenschap St. Georgios het gebouw. Deze gemeenschap behoort tot het Grieks-orthodoxe patriarchaat van Antiochië.