Kino Babylon

Aan het Rosa-Luxemburg-Platz in de Berlijnse wijk Mitte, pal tegenover de Volksbühne, staat het Kino Babylon. Het pand maakt deel uit van een complex met monumentenstatus en werd tussen 1928 en 1929 opgetrokken. Hans Poelzig tekende het ontwerp in de Nieuwe Zakelijkheid, een stijl die bruikbaarheid koppelt aan de emotionele werking van kleur en vorm. De gevel toont horizontale strepen, gevormd door rijen ramen en afgesloten door een breed uitkragende daklijst.

Van binnen loop je eerst door een ruim vestibule in grijs, rood en geel, en daarna de zaal binnen. Die zaal is geschilderd in gele schakeringen met rode accenten. Velours bekledt de stoelen, en de houten deuren en ventilatieroosters zijn rood. Poelzigs vak reikte verder dan architectuur: hij ontwierp decors voor film en theater en werkte in 1920 mee aan Der Golem. Als huis voor stomme films ging het in 1929 open, met een orkestgoot en een bioscooporgel. Een renovatie in 1948 maakte er een speciaalbioscoop voor de DDR van. In de jaren negentig moest het auditorium sluiten wegens bouwtechnische risico's. De restauratie volgde tussen 1999 en 2001, met de historische elementen als leidraad. Dak en plafond werden vernieuwd, houten balken maakten plaats voor stalen liggers, en de voorgevel werd hersteld.

Na de heropening krijgen festivals en culturele evenementen er een podium, waaronder het Berlin Independent Film Festival en het Türkisches Film Festival Berlin. En het bioscooporgel klinkt opnieuw: het is het enige exemplaar in Duitsland dat nog op zijn oorspronkelijke plaats bespeeld wordt.