Brandenburger Tor

De Brandenburger Tor staat in Duitsland als brede zandstenen poort met twaalf zuilen en vijf doorgangen. Het ontwerp van Carl Gotthard Langhans ontstond tussen 1788 en 1791, geïnspireerd door de Propyleeën van de Akropolis in Athene. Boven de poort trekt de bronzen Quadriga meteen de aandacht: vier paarden trekken een wagen met Victoria als menner. De open ruimte rondom laat je de heldere lijnen van het bouwwerk en het beeld tegen de hemel bekijken.

Twee jaar na de voltooiing plaatste beeldhouwer Johann Gottfried Schadow de Quadriga op het dak. De sculptuur verhuisde meermaals, onder andere naar Parijs na de nederlaag van Pruisen, en keerde later terug. Zware oorlogsschade maakte een reconstructie in de jaren vijftig noodzakelijk, waarbij een kopie van de Quadriga werd geplaatst. Restauraties brachten de poort opnieuw bijeen, terwijl de vijf doorgangen hun oorspronkelijke ritme zichtbaar houden.

Tijdens de Duitse deling stond de poort in een afgesloten zone en bleef zij ontoegankelijk. Na de opening van de Muur in 1989 werd de doorgang opnieuw verbonden met het stadsleven. Tegenwoordig vormt de plek vaak het decor voor openbare bijeenkomsten, concerten en oudejaarsvieringen. De toegankelijke doorgangen, de twaalf zandstenen zuilen en de vier paarden boven je blijven het beeld bepalen.