St. Gallus

St. Gallus is een romaanse kerk in Augsburg, direct naast de oostelijke stadsmuur van het lagere stadsdeel. De kleine kerk geldt waarschijnlijk als het oudste nog behouden kerkgebouw van de stad. Rond 900 verrees hier een christelijk godshuis, vermoedelijk boven de resten van een Romeins heiligdom voor Mercurius. Onder de huidige kerk liggen bovendien de fundamenten van de apsis van een Romeinse basiliek.

Paus Leo IX wijdde het gebouw in 1051 opnieuw in tijdens zijn doortocht door Augsburg. Sinds 1367 stond hier een kapel, terwijl het vrouwenklooster St. Stephan de kerk na de Reformatie terugkocht. Euphrosina Kreuth liet in 1578 een grondige renovatie uitvoeren, gevolgd door restauraties in 1662, 1759 en 2002. Tijdens de secularisatie sloot de Beierse regering de kerk in 1806, waarna zij opnieuw voor erediensten openging.

Binnen zie je het graf van Elesinde, de eerste abdis van St. Stephan, aan de voet van het altaar. Het altaar uit circa 1760 draagt een houten beeld van de heilige Gallus. Aan het plafond van het oostelijke gewelf hangt een Stralenkransmadonna uit dezelfde periode. Een smalle steeg naast de kerk zou volgens de legende Martin Luther hebben gebruikt tijdens zijn vlucht uit Augsburg in 1518.