Thành cổ Sơn Tây

Thành cổ Sơn Tây, Hà Nội’de, Nguyễn hanedanı döneminde 1822’de inşa edilmiş tarihî bir savunma yapısıdır. Kale, yerel kaynaklı laterit taşından inşa edilmiş özgün bir askerî yapıdır.

Yapı, Vauban tarzındaki planı, çevre duvarları ve hendeğiyle dönemin askerî mimarisini gösterir. Başlangıçta kalenin dört ana yöne açılan kapıları bulunuyordu.

Günümüzde Tiền ve Hậu kapıları korunmuş, biri Quang Trung, diğeri Lê Lợi Caddesi’ne bakar. Surlar ve hendek, kalenin savunma karakterini belirler.

İçerideki başlıca yapılar, güneyden kuzeye uzanan eksen üzerinde simetrik biçimde sıralanır. Giriş bölümünde Ngọc Kuyusu ve ulusal bayrağın dalgalandığı gözetleme kulesi görünür.

Kalenin merkezinde Vọng Cung yer alır ve imparatorların dinlenme mekânını hatırlatır. Burada yerel mandarinalar bahar aylarında törenler düzenliyor ve imparatorluk fermanlarını kabul ediyordu.

1870’ler ve 1880’lerde Sơn Tây, Fransız sömürge güçlerine karşı direnişin önemli merkezlerinden biriydi. Direnişe Hoàng Kế Viêm ile Lưu Vĩnh Phúc öncülük etti.

Kale, 1884’te Fransız kuvvetlerinin eline geçse de Vietnam’daki askerî strateji tarihinde iz bıraktı. 1924’te bir kararname kaleyi tarihî kalıntı olarak tanıdı.

1994’te Kültür ve Enformasyon Bakanlığı burayı ulusal tarihî yapı ilan etti. Bugün korunmuş yapılar ve sakin çevre, Sơn Tây’nin geçmişini yakından görmeyi sağlar.