Augustinerkirche

Almanya’daki Augustinerkirche, sade dış duvarları ve kulesiz siluetiyle yoğun hayatın arasında neredeyse gizlenen tarihî bir kilisedir. İçeride, bu sadeliğin ardında yüzyılların ibadet izleri ve Reformun etkisi görünür. On üçüncü yüzyılda manastır kilisesi olarak kurulan yapı, Sistersiyen rahibelerden Augustinusçu keşişlere geçti. Augustinusçu keşişler, bu yapıyı sonraki dönemlerde yeniden genişletti ve düzenledi. Martin Luther burada birden fazla kez vaaz verdi ve 1524’te ibadet yeri Protestan kilisesine dönüştü. Bu dönüşüm, manastır geçmişini Reform dönemiyle birleştirdi.

Herzog Ernst I’in görevlendirdiği Andreas Rudolph, iç mekâna erken Barok galeriler ve bir prens locası kazandırdı. Bu değişim, iç mekânda ibadete odaklanan yalınlığı korudu. Schmid-Böhm orgu, eski org cephesinin altında salonu yüzyıllara uzanan müzik geleneğiyle doldurur. Kuzeydeki manastırda 1366 tarihli nadir bir Gotik revak korunur. Mezar taşları ve kitabeler, eski Gotha yurttaşlarıyla bilginlerinin anılarını taşır. Sunak yanında Friedrich Myconius’un mezar taşı durur. Yunanca ve Latince yazıt, Reformcu Myconius’un yaşamını ve etkisini hatırlatır. Bir efsane, Luther’in vaazını engellemeye çalışan şeytandan söz eder.