منارة الإسكندرية

Fari i Aleksandrisë ngrihej mbi portin e Aleksandrisë, në Egjipt, më shumë se njëqind metra mbi ujë. Flaka e tij pasqyrohej në pasqyra bronzi dhe dërgonte një rreze të qëndrueshme përtej Mesdheut. I ndërtuar nën Ptolemeun I, ai bashkonte qëndrueshmërinë egjiptiane me gjeometrinë greke. Arkitekti grek Sostrati i Knidit projektoi një kullë që udhëzonte anijet dhe shprehte hapjen e qytetit ndaj botës.

Për më shumë se gjashtëmbëdhjetë shekuj, kjo kullë mbeti ndër ndërtimet më të larta njerëzore. Tërmetet e rrëzuan, ndërsa gurët u ripërdorën më vonë për fortesën pranë portit. Pjesa tjetër qëndroi e fshehur nën det për një kohë të gjatë. Njëzet e dy blloqe masive janë ngritur nga shtrati i detit për skanime digjitale. Secili peshon deri në tetëdhjetë tonë dhe ndihmon në krijimin e një rindërtimi virtual. Guri nën ujë ruan gjurmën e një fari që dikur ndriçonte udhëtimin nëpër Mesdhe.