منارة الإسكندرية

De Vuurtoren van Alexandrië stond aan de haven van Alexandrië, waar zee, zout en eeuwen geschiedenis samenkomen. De toren, ook Pharos genoemd, rees meer dan honderd meter boven het water uit. Een heldere vlam weerspiegelde in bronzen spiegels en wierp een vaste lichtstraal over de Middellandse Zee. Daarmee begeleidde hij schepen en werd hij een van de Zeven Wereldwonderen van de Oudheid.

Ptolemaeus I liet het bouwwerk oprichten, terwijl de Griekse architect Sostratos van Knidos het ontwierp. Egyptische bouwkracht en Griekse geometrie kwamen er samen in een toren die meer dan zestien eeuwen tot de hoogste bouwwerken ter wereld behoorde. Aardbevingen brachten hem ten val, waarna stenen opnieuw werden gebruikt voor het nabijgelegen fort. De rest bleef lange tijd onder water verborgen.

Van de zeebodem zijn tweeëntwintig massieve blokken omhooggebracht, elk met een gewicht tot tachtig ton. Digitale scans helpen een virtuele reconstructie van de vuurtoren vorm te geven. Zo bewaart de kust zowel het verlies van een verdwenen monument als de terugkeer van zijn stenen.