Forte Dossobuono

Forte Dossobuono w Weronie to dziewiętnastowieczna fortyfikacja położona na otwartej równinie, około 1400 metrów od Santa Lucia. Z wałów widać przede wszystkim ziemne masy uformowane według geometrii osłony, a nie ukryte konstrukcje murowane. Obiekt kontrolował drogę do Mantui oraz linie kolejowe prowadzące z Mantui i Mediolanu. Jego ogrodzony układ łączył funkcję obronną z ochroną ważnych szlaków komunikacyjnych.

Budowę przeprowadzono w latach 1860–1861, jako część drugiego umocnionego pasa równiny wokół Werony. Projekt kapitana Daniela Salisa Soglio oparto na mieszanym systemie poligonalnym, charakterystycznym dla neoniemieckiej szkoły fortyfikacji. W centrum znajduje się dwukondygnacyjne rediut, otoczone pięciokątnym dziełem ziemnym, kaponierami i licznymi trawersami. Dwa symetryczne portale poprzedzały mosty zwodzone, a podwójne ogrodzenie wewnętrzne wzmacniało ochronę dziedzińca. Pomieszczenia ze sklepieniami służyły za schronienie garnizonu i zaplecze logistyczne, natomiast trzy studnie zapewniały rezerwy wody. Mury pokrywa kamień z Werony, a przeciwskarpy zdobią otoczaki oraz ceglane pasy nawiązujące do średniowiecznej tradycji miasta. W głównych poternach ceglane sklepienia ze schodami opadają ku zakończeniu w formie sklepienia gotyckiego.