Πλατεία Αριστοτέλους

Πλατεία Αριστοτέλους to szeroka, prostokątna esplanada otwierająca się bezpośrednio na nabrzeże. Dwa skrzydła o ćwierćkolistym kształcie tworzą ramę z rytmicznych, reprezentacyjnych fasad. Wzdłuż boków stoi dwanaście budynków objętych ochroną od 1950 roku. Nad otwartą przestrzenią dominuje widok na wodę oraz uporządkowana geometria zabudowy.

Historia placu zaczęła się po wielkim pożarze z 1917 roku, który oczyścił rozległe fragmenty miasta. W 1918 roku Ernest Hébrard zaproponował monumentalną oś łączącą nabrzeże ze wzgórzem i dawnymi murami. Projekt czerpał z tradycji bizantyjskiej oraz zachodniej, lecz wiele jego detali później uproszczono. Większość zabudowy powstała w latach pięćdziesiątych, przy skromniejszych środkach niż zakładały pierwsze plany. Nie zrealizowano centralnego pomnika ani wyżej położonego placu obywatelskiego, gdzie później odkryto pozostałości rzymskiej agory.

Dziś przestrzeń przyjmuje wiece polityczne, demonstracje i wydarzenia kulturalne. Po jednej stronie znajduje się znany hotel, a po drugiej kino Olympion, związane z międzynarodowym festiwalem filmowym. Zimą pojawiają się tu choinka i ogromny bożonarodzeniowy statek, oba wyższe niż dwadzieścia metrów. Fasadom towarzyszy pamięć o tramwajach kursujących tutaj do 1957 roku oraz o współczesnych autobusach i pobliskim metrze.