Frauenkirche Sommerhausen

Frauenkirche Sommerhausen należy do wczesnych kościołów, które powstały w XII wieku na terenie tej miejscowości. Jej romańska konstrukcja podkreślała trwałość tej dawnej budowli. Świątynia była częścią ufortyfikowanego zespołu obejmującego kościół, cmentarz oraz ogrodzoną przestrzeń, która zapewniała mieszkańcom schronienie. Ten kościelny zespół pełnił również funkcję obronną. Zanim miejscowość otrzymała własne mury, mieszkańcy mogli szukać ochrony w tej obwarowanej przestrzeni podczas zagrożenia. Naprzeciwko stał także drugi kościół pod wezwaniem Mauritiusa. Obie świątynie tworzyły charakterystyczną parę, wyznaczając dwa punkty tego samego historycznego krajobrazu. W XVIII wieku kościół Frauenkirche zamieniono na sierociniec. II wojna światowa przyniosła budowli ciężkie zniszczenia, a znaczna część pierwotnego kościoła nie przetrwała. Zachowana wieża pozostała najważniejszym widocznym łącznikiem z wcześniejszą historią. Na zachowanej wieży nadal znajduje się późnogotycka Madonna, łącząca romańską architekturę z późniejszą sztuką. Jej forma wnosi do całości późniejszą warstwę artystyczną. Dawna świątynia pełni funkcję rezydencji artysty i pracowni, zachowując związek z nową działalnością twórczą. Ocalała wieża skupia pamięć o tych kolejnych zmianach.