Villa Nobel

Villa Nobel stoi we wschodniej części Sanremo, nad Morzem Liguryjskim, otoczona palmami, drzewami pomarańczowymi i klombami. Trzypiętrowa rezydencja powstała około 1870 roku według projektu Filippa Grossiego. Jej fasada łączy neorenesansowe dekoracje weneckie, okna w kształcie koniczyny i niewielką wieżę. W sylwetce budynku widać także wpływy mauretańskiego egzotyzmu.

W 1891 roku Alfred Nobel kupił posiadłość i zamieszkał w niej na ostatnie pięć lat życia. Wcześniej należała do polskiego poety Józefa Ignacego Kraszewskiego, który nazywał ją „Mio Nido”, czyli „moje gniazdo”. Sąsiednie laboratorium mieściło maszynownię z silnikiem gazowym, generatory elektryczne i pomieszczenia do doświadczeń chemicznych. Prace obejmowały między innymi zamienniki gumy i skóry oraz nowe lakiery. W 1896 roku Nobel opatentował tutaj dyszę ciśnieniową do wytwarzania sztucznych włókien jedwabnych.

Nad morzem zachował się ślad eksperymentów, które wymagały budowy pomostu wysuniętego w wodę. Z tego miejsca prowadzono próby prochu i broni palnej, czasem wywołując skargi sąsiadów. Nobel pisał także sztuki teatralne, prowadził korespondencję naukową i spacerował nad brzegiem z końmi sprowadzonymi z Francji. Villa Nobel wraz z laboratorium jest przekształcana w muzeum poświęcone jego życiu, wynalazkom i pracy naukowej.