Palais Lüder

W Saarbrücken, w dzielnicy Alt-Saarbrücken, stoi Pałac Lüder: trzy kondygnacje, dwuspadowy dach i narożne ryzality zwieńczone mansardami. Zaprojektował go Friedrich Joachim Stengel, a klasyczne barokowe formy od początku podkreślały rangę pierwszego właściciela. Budynek stoi tuż przy kościele Ludwigskirche, na placu rozwijanym pod artystycznym kierunkiem tego samego architekta. Ludwigsplatz z główną osią wzdłuż Wilhelm-Heinrich-Straße zalicza się do najważniejszych przykładów barokowej urbanistyki w Niemczech.

Dzieje pałacu zaczynają się w styczniu 1765 roku, gdy Christian Friedrich von Lüder, pierwszy radca dworu i rządu, kupił działkę. Budowa trwała pod kierunkiem Stengela do 1767 roku. Już w 1768 roku baron sprzedał go księciu Wilhelmowi Henrykowi von Nassau-Saarbrücken, a ten przeznaczył budynek na mieszkania nauczycieli gimnazjum. W 1814 roku, po wojnach napoleońskich, stał się rezydencją pruskiego feldmarszałka Gebharda Leberechta von Blüchera. Podczas wojny francusko-pruskiej w 1870 roku gmach pełnił rolę kwatery rannych oficerów, a odwiedził go przyszły cesarz Wilhelm I. Kolejni właściciele zmieniali się przez dekady, aż naloty drugiej wojny światowej obróciły pałac w ruinę.

Odbudowa, ukończona do 1955 roku, odtworzyła zewnętrzne mury i dachy, a wnętrza przeszły modernizację. W środku od tamtej pory pracują biura administracyjne. Gmach wchodzi w skład Kancelarii Krajowej Saary i wspiera funkcje rządowe regionu. Spójrz w górę na mansardy nad ryzalitami: ta forma z lat 60. XVIII wieku po zniszczeniach wojennych wróciła na swoje miejsce.