St. Wolfgang

Kościół św. Wolfganga w Niemczech należy do najśmielszych przykładów ekspresjonizmu. Autorem projektu jest Dominikus Böhm, jeden z najważniejszych architektów sakralnych XX wieku. Budowlę ukończono w 1939 roku po latach przepracowanych szkiców. Fasady biegną naprzemiennymi pasami białego wapienia i beżowej cegły, więc świątynia odróżnia się od wszystkiego wokół. Plan tworzy krzyż grecki: cztery ramiona o równej długości wyznaczają w środku kwadrat. Jak na czasy powstania, to rozwiązanie jest odważnie nowoczesne.

Nad samym środkiem góruje piramidalna iglica zwieńczona pozłacanym kogutem. Ogromne rozety wieńczą szczyty ramion, każda z ponad setką drobnych otworów. Zachodnia z nich kryje barwne szkło i maluje przestrzeń plamami koloru. Światło i geometria pracują w parze: wszystko prowadzi wzrok do ołtarza, zgodnie z chrystocentryczną wizją architekta. Świątynię zwiedzisz wygodnie także wtedy, gdy poruszasz się na wózku.

W 1944 roku nalot pozostawił z kościoła jedynie mury obwodowe. Odbudowa wymagała od ludzi determinacji i sporej pomysłowości. Do rozet trafiły odłamki szkła z monachijskiego dworca kolejowego. W niszy czeka brązowa figura pokutującego Piotra, dzieło Gottfrieda Böhma. Dzwony, odlane z brązu tuż po wojnie, biją głosem całej wspólnoty: opłacili je wierni datkami i barterem.