صالة الأعمدة الكبرى

Wielka Sala Hypostylowa w Karnaku pokazuje las 134 piaskowcowych kolumn, które wznoszą się nad dawną przestrzenią świątyni. Jej wysokie, kamienne łodygi przypominają papirus zamieniony w kamień.

Każda kolumna podtrzymywała niegdyś masywne kamienne belki. Belki tworzyły dach nad przestrzenią wystarczająco dużą, by pomieścić całą katedrę. Ta sala należy do największych zadaszonych przestrzeni zbudowanych w starożytnym Egipcie. Król Seti I rozpoczął jej budowę ponad trzy tysiące lat temu. Jego syn, Ramzes II, dokończył monumentalne dzieło.

Północne skrzydło zachowało delikatne reliefy wykonane za panowania Setiego. Południowe skrzydło pokazuje głębsze, wklęsłe rzeźbienia Ramzesa. Sceny przedstawiają rytuały, ofiary, królewskie zwycięstwa oraz codzienne życie świątyni. Wysokie okna pod dachem wpuszczały światło na pierwotne czerwone i niebieskie barwy. Budowniczowie wznosili kolejne warstwy kamienia, wykorzystując rampy z ziemi. Po ukończeniu dachu usuwali wypełnienie, odsłaniając gotową salę.

Zespoły konserwatorskie z kilku uniwersytetów dokumentują i chronią zachowane inskrypcje. Kamienne powierzchnie łączą ambicję faraonów z cierpliwością rzemieślników. cisza między kolumnami podkreśla rozmiar tej starożytnej konstrukcji.