Santa Maria al Paradiso

Santa Maria al Paradiso to zabytkowy kościół katolicki w Mediolanie, przy Corso di Porta Vigentina. Neobarokowa fasada ma dwa poziomy, rozdzielone gzymsem i ukończone w 1897 roku. Trzy portale zdobią płaskorzeźby przedstawiające Zaślubiny Marii oraz Narodzenie Jezusa. Nad nimi znajdują się trzy duże okna, a środkowe ujęto w formę serliany z figurami aniołów.

Kościół powstał w 1590 roku jako świątynia klasztorna franciszkańskiego Trzeciego Zakonu. Pierwszy kamień położył arcybiskup Gaspare Visconti, a projekt przygotował Martino Bassi. Wnętrze tworzy jedna nawa z kolebkowym sklepieniem i czterema kaplicami po każdej stronie. Zachowały się tu XVII-wieczne malowane pasy z puttami i girlandami, a sklepienie zdobi XVIII-wieczne Wniebowzięcie Marii Ferdinanda Porty.

Kaplice przechowują dzieła, wśród których znajduje się Cud aniołów i święty Bonawentura Girolama Chignolego. Trzecia kaplica po prawej stronie ma głęboką przestrzeń oraz kopułę wzniesioną w latach 1733–1737. Prezbiterium zamyka marmurowy ołtarz z początku XX wieku i polichromowana drewniana figura Matki Boskiej Bolesnej. W posadzce nawy tkwi kamień Tredesin de Mars, związany z tradycją świętego Barnaby i początkami chrześcijaństwa w Mediolanie. Na prawej ścianie prezbiterium zachowały się oryginalne organy Antonia Brunellego z 1827 roku.