Padiglione d'Arte Contemporanea

Padiglione d'Arte Contemporanea znajduje się w sercu Mediolanu, obok zabytkowej Villa Reale. Ten pawilon wystawowy łączy współczesną architekturę z neoklasycystycznym otoczeniem ogrodów i dawnych rezydencji. Zaprojektował go Ignazio Gardella, a budowę przeprowadzono w latach 1951–1953.

Projekt zachował trapezowy obrys dawnych stajni zniszczonych podczas drugiej wojny światowej. Dwukondygnacyjna bryła obejmuje także prostokątny dziedziniec gospodarczy, tworząc wyraźne połączenie historii i nowoczesności. Modernizację przeprowadzono w latach siedemdziesiątych pod kierunkiem Mercedes Garberi, a po pożarze w 1993 roku odbudował ją Jacopo Gardella.

Miedziane wiązary i świetliki nadają dachowi przemysłowy charakter, przypominający halę fabryczną. Południowa fasada łączy metalowe filary ze szkłem, podczas gdy północna i wschodnia zachowują osiemnastowieczny styl. W galerii rzeźby duże przeszklenia wpuszczają naturalne światło, a sześciokątne sale korzystają z oświetlenia pośredniego. Marmur wyznacza bardziej uczęszczane części wnętrza, natomiast drewniana posadzka pojawia się w spokojniejszych przestrzeniach. Obiekt jest dostępny dla osób poruszających się na wózkach.