Casa degli Atellani

Casa degli Atellani to piętnastowieczna rezydencja w Mediolanie, ceniona jako perła tamtejszej architektury. Pierwotnie należała do Ludovica il Moro, księcia Mediolanu, wspierającego sztuki i nauki. To on podarował dom rodzinie Atellani, swoim dworzanom. Wyobraź sobie, jak pod tym dachem zjeżdżała się mediolańska elita, bo to miejsce szybko zasłynęło z wystawnych przyjęć.

Na początku dwudziestego wieku posiadłość nabyła rodzina Conti. Ettore Conti, znana postać włoskiego przemysłu elektrycznego, zlecił w 1922 roku restaurację domu architektowi Piero Portaluppiemu. Portaluppi połączył renesansowe elementy z nowoczesną formą i odkrył przy tym freski. Wśród nich wyróżniają się czternaście lunet z wizerunkami rodu Sforza, przypisywane Bernardino Luiniemu, uczniowi Leonarda da Vinci. Ten sam architekt przebudował fasadę, wprawiając w nią medaliony rzeźbione przez Pompeo Marchesiego, i ukształtował ogród w duchu neobaroku.

Ten ogród kryje najsłynniejszy skarb całej posesji: Vignę di Leonardo, winnicę, którą Leonardo da Vinci dostał w darze od księcia Mediolanu. Badacze rozpoznali tu szczep Malvasia di Candia, a pieczołowita rekonstrukcja przywróciła uprawę. W środku czeka Sala dello Zodiaco: czternaście lunet, o dwa więcej niż znaków zodiaku, z napisami odsyłającymi do rodziny Conti. Gabinet Ettore Contiego wychodzi na winnicę Leonarda, a zdobią go misterna stolarka i symbole heraldyczne. Rzeźbione w drewnie herby upamiętniają małżeństwo Krystyny Duńskiej i Francesca Sforzy.