Erlöserkirche

Erlöserkirche w Heidelbergu jest prostym kościołem halowym, którego mury zachowały oryginalne ściany dawnego klasztoru. Wzniesiono ją w latach 1723–1724 jako świątynię dominikanek, po założeniu klasztoru w 1720 roku. Początkowo poświęcono ją świętej Katarzynie ze Sieny, a budowa należała do odbudowy miasta po wojnach sukcesyjnych.

Po sekularyzacji w 1802 roku luteranie urządzili tutaj szpital, a później instytucję opieki nad starszymi osobami. W 1901 roku rozebrano sąsiednie zabudowania klasztorne, lecz kościół zachował się jako kaplica angielska, sala szkolna, a następnie świątynia starokatolicka. 3 maja 1936 roku biskup Erwin Kreuzer konsekrował go dla wspólnoty starokatolickiej. Od 1971 roku korzysta z niego także anglojęzyczna wspólnota, natomiast raz w miesiącu odbywają się tu celebracje greckiego prawosławia.

Wnętrze wyróżniają kolorowe witraże Harry’ego MacLeana z 1962 roku, przedstawiające między innymi drzewo życia i niebiańską Jerozolimę. Ten sam artysta zaprojektował również tabernakulum, chrzcielnicę, portal z brązu oraz krzyż na zewnętrznej ścianie. Wśród starszych elementów pozostaje barokowa obudowa organów, kontrastująca z większością XX-wiecznego wyposażenia.