Ottagono Ca' Roman

Ottagono Ca' Roman to niewielka sztuczna wyspa w południowej części Laguny Weneckiej, należąca do obszaru Chioggii. Zajmuje około dwóch tysięcy metrów kwadratowych i ma ośmioboczny kształt, którego boki mierzą mniej więcej dwadzieścia metrów. Republika Wenecka wzniosła ją w XVI wieku jako jedną z pięciu fortec strzegących przejścia między laguną a Morzem Adriatyckim. Umocnienia należały do systemu obronnego rozwijanego podczas konfliktów z Imperium Osmańskim, między innymi po bitwie pod Lepanto w 1571 roku.

Kolejne epoki pozostawiły tu własne ślady: fortyfikacje wzmacniano podczas wojny o Kandię, a Austriacy dodali kazamaty i artylerię od strony Adriatyku. Zachowały się pozostałości wieży strażniczej, wysokie mury oraz półkolisty bunkier z okresu drugiej wojny światowej. W XX wieku wyspa mieściła między innymi szkołę letnią Alberta Grazianiego, działającą w latach 1923–1941. Plany odnowy obejmują wzmocnienie murów, odbudowę wieży i przystosowanie bunkra do nowych funkcji. Przewidziano także ścieżki z miejscowego kamienia, roślinność nadmorską oraz wykorzystanie wody laguny do ogrzewania i chłodzenia. Dawna forteca łączy więc ślady obrony Wenecji z krajobrazem jednego z najlepiej zachowanych ekologicznie fragmentów laguny.